الآن دارم گريه ميكنم. اشكام همينجوري دارن يكي يكي ميفتن. خدايا اشكام بيقرارتر از خومن خيلي هم كم تحملن انقد دلتنگشن ك تا يادش ميفتم خودشونو ميندازن و خودكشي ميكنن. خدايا منم دلم واسش تنگه اما چرا جرِاْت اينو ندارم ك ب اين زندگي بي معني پايان بدم و خودمو ي دنيا رو از دست ي ديوونه(خودم) راحت كنم. اشكام خيلي شجاعن . خيليم مغرورن چون موقعي ك هست نميان تا ببيننش اما تا پشت ميكنه پشت هم ميفتن روي رد پاش. آخ خدايا مجنون شدم. با خودم ميگم اگه دوسم نداشت با منم همون رفتاريو ميكرد كه با بقيه دخترا داره. ازم سو اسفاده ميكرد چون ميدونست من حاضرم هر كاري براش بكنم اما با من اين كارو نكرد. گفت برو من ارزشم خيلي پايينه خودتو پيش من كوچيك نكن عاطفه. اگرم ازم متنفر بود چرا بم ميگفت دوست دارم خودش گفت چون دوست دارم اينا رو بت ميگم خودش نصيحتم كرد گفت با هيچ پسري نحرف يا حداقل سر قرار نرو. واي منم مثل مجنون فكر ميكنم ك ميگفت:

اگر با من نبودش هيچ ميلي                     چرا جام مرا بشكست ليلي(اگه شعر مشكل داره ببخشين)

واااااااااااااااي خدا كه انگار منو گذاشته خودم راهمو پيدا كنم از شما خواهش ميكنم بم كمك گنين و بگين چي كار كنم با اين بيصاحاب ك هي بهونشو ميگيره. دارم ديوونه ميشم(البته ديوونه تر) از دست دارم ميرم. احتياج به كمك فوري...(كمك