می نشینی فکر می کنی به چیزهایی که بی حضور تو به حیاتشان ادامه می دهند 

مثل خطوط صورت او، 

یا لبخندهایش به غریبه ها 

یا حالت پلک هایش، وقتی که خواب است. 

می نشینی و فکر می کنی به صدای نفس هایش. 

می نشینی و فکر می کنی به این همه دوری و بعد...؟ 

بعد پیر می شوی و بعد...!