آدم
هـا می آینـد
زنـدگی می کننـد
می میـرنـد و می رونـد ...
امـا فـاجعـه ی زنـدگی ِ تــو
آن هـنگـام آغـاز می شـود کـه
آدمی می رود امــا نـمی میـرد!
مـی مـــانــد
و نبـودنـش در بـودن ِ تـو
چنـان تـه نـشیـن می شـود
کـه تـــو می میـري
در حالـی کـه زنــده ای...
+ نوشته شده در دوشنبه ۲۰ تیر ۱۳۹۰ ساعت 7:22 PM توسط یهٍ هـَـســتـٍـ بـی وجود
|