تقدیر ِ مصنوع ِ انسان های ِ قرن ِ ما
دوشادوش ِ زندگی
در همه نبرد ها جنگیده بودی
نفرین ِ خدایان در تو کارگر نبود
و اکنون ناتوان و سرد
مرا در برابر ِ تنهایی
به زانو در می آوری
آیا تو جلوه ی ِ روشنی از تقدیر ِ مصنوع ِ انسان های ِ قرن ِ مایی؟
انسان هایی که من دوست می داشتم
که من دوست می دارم ؟

+ نوشته شده در یکشنبه ۶ مرداد ۱۳۹۲ ساعت 11:6 PM توسط یهٍ هـَـســتـٍـ بـی وجود
|